Ο Κουμπάρος κ η Κουμπάρα

Τρίτη, Ιανουαρίου 03, 2006

Ιστορία μου, αμαρτία μου...


Αγαπημένοι,
είπα να γράψουμε και ένα παθιάρικο post, Αγιες μέρες που είναι, έτσι για να μη ξεχνιόμαστε.
Λοιπόν, να ευχηθώ και μέσα στα σωστά, να κάνουμε και λάθη πολλά το 2006, όχι από εκείνα που τα σκέφτεσαι και κοπανάς το κεφάλι σου στο τοίχο, αλλά από εκείνα που τα 'κανες γιατί απλώς δε μπορούσες να κάνεις αλλιώς. Από εκείνα που όταν τα σκέφτεσαι, μουδιάζεις από γλύκα. Γιατί στο κάτω κάτω, αυτές οι φορές που περπάτησες στην άκρη του γκρεμμού σου μένουν σαν τις καλύτερες βόλτες. Όπως λέει και ο Τένεσι Γουίλιαμς "Δε θέλω ρεαλισμό, θέλω μαγεία".

Λάθος μου κι αυτό,
μα το πιο γλυκό
χρώμα στη ζωή την άχαρη.
Λάθος μου κι αυτό,
όμως τ' αγαπώ
τώρα μια ζωή ολάκερη.

Δε θυμάμαι πιανού είναι οι στίχοι, όποιος το θυμάται ας το πει...

Φιλιά...

η Κουμπάρα...

ΥΓ Κουκλί, εσύ μας έκανες ποδαρικό, αν δε μπω στο ΒΗΜagazino σε καθιστώ προσωπικά υπεύθυνο!!!

2 Comments:

  • Best post ever...!!!

    "Γιατί στο κάτω κάτω, αυτές οι φορές που περπάτησες στην άκρη του γκρεμμού σου μένουν σαν τις καλύτερες βόλτες." Τι είπες τώρα!?!

    Ελπίζω να είμαι τόσο μουδιασμένος φέτος που να μην μπορώ να πάρω τα πόδια μου...

    By Anonymous Anestis, at 1:45 μ.μ.  

  • Και κάτι ακόμα που θυμήθηκα...

    "Ήρωας δεν είναι αυτός που βγαίνει ζωντανός από μία μάχη, αλλά αυτός που ακόμα και νεκρός ξαναζωντανεύει από τις στάχτες του..."

    By Anonymous anestis, at 3:09 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home